Ruchocin

  • Ruchocin. Dawna Karczma.

Rozległa wieś położona w rejonie drogi Witkowo-Wólka (droga nr 260) oraz lokalnej drogi do Ruchocinka i dalej do Wiekowa. W 2011 roku wieś liczyła 190 mieszkańców. Współczesny Ruchocin to w przeszłości dwie miejscowości Lipie i Ruchocin połączone w XIX wieku w jeden organizm wiejski. Lipie znajdowało się po wschodniej stronie drogi Witkowo-Wólka, w pobliżu skrzyżowania z drogą do Ruchocinka, natomiast Ruchocin ponad 2 km na wschód od tego skrzyżowania, w rejonie pozostałości dawnego parku Podworskiego i budynku po dawnej karczmie. Na terenie wsi dwa cmentarze poniemieckie. Ciekawym zabytkiem jest zabudowa po dawnej karczmie. Na polach wsi, szczególnie w okresie międzywojennym liczne znaleziska grobów kultury pomorskiej.

Poniżej historia tych miejscowości :

1398 roku.

Pierwsza wzmianka w źródłach pisanych o Ruchocinie.

1564 roku.

Wieś należy do kilku właścicieli. Główna część wsi składa się z 6 łanów ziemi uprawianej przez kmieci oraz 1 zagrodnika i  karczmy. Po łanie ziemi kmiecej posiadają Błażej Ruchocki i Zofia Skowronkowa. Dodatkowo Ruchocki posiada 3 zagrodników. Wieś należy do parafii w Powidzu.

  • Atlas historyczny Polski. Rejestry poborowe województwa kaliskiego w XVI w., red. M. Słoń, http://atlasfontium.pl

1579 roku.

Barbara Bratuska posiada we wsi 5 łanów kmiecych, 2 zagrodnicy oraz 2 komorników.

  • Atlas historyczny Polski. Rejestry poborowe województwa kaliskiego w XVI w., red. M. Słoń, http://atlasfontium.pl

1588 roku.

Wieś liczy 5 łanów kmiecych i 1 zagrodnika bez ziemi. Jako właściciela wsi podano Barbarę Rolinę.

  • Atlas historyczny Polski. Rejestry poborowe województwa kaliskiego w XVI w., red. M. Słoń, http://atlasfontium.pl

Ruchocin i Lipie na mapie z 1803 roku.

1837 roku.

Ruchocin liczy 11 domów i 122 mieszkańców. Właścicielem jest p. Loga.

  • J.A.Bobrowicz.- Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Księstwa Poznańskiego – wyd. Lipsk 1846 rok.

1888 roku.

Wieś Ruchocin wraz leśnictwem, folwarkiem i cegielnią ma 12 domów i 214 mieszkańców katolików. Całość liczy 925,69 ha w tym 375 roli, 28,3 łąk, 46,47 pastwisk, 452,75 lasu, 22,65 nieużytków i 0,52 wody.

  • Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich t.IX – 1888 rok

15 maja 1927 roku.

Bezczelność złodziejska

W nocy z 15 na 16 bm. usłyszał gospodarz Fryderyk Milbradt zamieszkały w Ruchocinie pow. Gniezno podejrzane szmery, dochodzące go ze strychu. Wiedząc, że mogą to być tylko złodzieje, chciał wybiec na ulicę, aby przy pomocy sąsiadów niepożądanych gości pochwycić. Zaledwie jednak otworzył drzwi mieszkania, posypał się na niego grad kamieni, którymi wspólnicy złodziei tak długo rzucali do drzwi, dopóki tamci nie zbiegli ze strychu. Policja jako uczestników kanonady i kradzieży ujęła Wincentego i Franciszka Michalskich z Mielżyna. Mikołaja Pietrzaka, Edwarda Szyca, Andrzeja Matuszewskiego i Stefana Dyca z Ruchocina.

  • Gazeta Gnieźnieńska” Lech ”Nr 120 zd. 26.05.1927 r.

2 Sierpnia 1928 roku.

Dnia 2 bm. powstał również z niewiadomej dotąd przyczyny pożar w zagrodzie gosp. Walentego Rewersa w Ruchocinie: mimo energicznej akcji ratunkowej spaliła się stodoła i chlew.

  • Gazeta Gnieźnieńska” Lech ”Nr 184 zd. 11.08.1928 r.
Widok Ruchocina

31 Styczeń 1929 roku.

Zdarzenie zaistniało przed tę datą.

Dom mieszkalny w płomieniach.

W ub. poniedziałek spalił się w Ruchocinie pow. gnieźnieńskiego dom mieszkalny gosp. Ottona Altenburga przedstawiający wartość 35 000 zł, z czego zaledwie 19 200 zł pokrywa Krajowe Ubezpieczenie. Jak ustalono pożar powstał wskutek przepalenia się komina i zapalenia się sufitu. Urządzenia domowe zdołano wynieść z płonącego domu.

  • Gazeta Gnieźnieńska” Lech ”Nr 26 zd. 31.01.1929 r.

1930 roku.

Wieś zamieszkuje 445 mieszkańców. Właścicielem ziemskim (357 ha) jest Tadeusz Krzyżanowski. W miejscowości funkcjonuje Kasa pożyczkowo-oszczędnościowa XSpar-und Darlehnskasse Sp.z n.o. Sklep z art. kolonialnymi prowadzi p. Marnat M. Kowalstwem zajmuje się p. Klawon R.

  • Księga Adresowa Polski 1930 rok.

15 Listopad 1931 roku.

Artykuł (fragment) o Ruchocinie zamieszczony w Gazecie Gnieźnieńskiej ” Lech” Nr. 265 z w/w. dnia.

Ruchocin, liczy blisko 500 mieszkańców. Wioska ta jest prawie zupełnie niemiecka jako dawniejsza siedziba hekaty (85 proc. Niemców). Powstała ona na terytorium wykupionym z polskich rąk przez niemiecki urząd osadniczy. Sołtysem Ruchocina jest p. Skarbiński. Gmina zbudowała w roku bieżącym dłuższy odcinek bruku. Przy pracach niwelacyjnych natrafiono na groby przedhistoryczne, prawdopodobnie z epoki brązu, które już poprzednio spotykano na okolicznych polach. Wiele grobów zniszczył pług rolnika, a ostatnio bardzo cenny według opinii p. prof. Kostrzewskiego z Poznania, grób jakiejś rodziny panującej zniszczył upór p. P. z Mielżyna. Miejscowa straż pożarna śpi. Ostatnio nie brała nawet udziału w gaszeniu groźnego pożaru w Katarzynowie, 3 km. drogi, gdzie spaliły się cztery gospodarstwa.

05 Luty 1932 roku.

( Zdarzenie zaistniało przed tą datą )

Nagły zgon

W Ruchocinie zmarł nagle na udar serca kierownik tamtejszej szkoły niemieckiej Mager R. w wieku 39 lat. Zmarły był nauczycielem w tutejszej okolicy przez szereg lat i jako sumienny pedagog zdobył sobie duże poważanie.

  • Gazeta Gnieźnieńska ” Lech ” Nr. 28 zd. 05.02.1932 r.

12 Grudzień 1933 roku.

Gazeta gnieźnieńska ” Lech” opisuje samobójstwo rolnika w Ruchocinie.

Ruchocin na mapie z 1934 roku.

4 Czerwiec 1935 roku.

W zagrodzie rolnika Urbaniaka w Ruchocinie wybuchł groźny pożar, który strawił doszczętnie stodołę oraz chlew z narzędziami rolniczymi. Dochodzenie wykazało, że pożar powstał wskutek zbrodniczego podpalenia. Właściciela Urbaniaka i kuzyna jego aresztowano i odstawiono do więzienia w Gnieźnie.

  • Gazeta Gnieźnieńska ” Lech ” Nr. 128 zd. 04.06.1935 r.

Styczeń/Luty 1945 roku.

Nieżyjący już mieszkaniec sąsiedniego Mielżyna, przed kilku laty opowiadał o zdarzeniu, jakie miało miejsce podczas wkraczaniu na tereny Ruchocina Armii Czerwonej. Otóż na skrzyżowaniu dróg, w rejonie cmentarza niemieckiego w Ruchocinie, postawili czerwonoarmiści jako drogowskaz zamarzniętego trupa jakiegoś Niemca. Trup ten miał wyciągniętą rękę i tabliczkę na sobie z napisem wskazującym drogą w kierunku Berlina. Co się dalej z nim stało ? Nie wiem, może został pochowany na pobliskim cmentarzu, lub został przewieziony do Mielżyna i pochowany w grupie 12 żołnierzy niemieckich we wspólnym grobie na mielżyńskim cmentarzu.