Opis zwyczaju ludowego i ubioru mieszkańców Mielżyna.

Opis zwyczaju ludowego i ubioru mieszkańców Mielżyna.

Opis zwyczaju ludowego opisanego przez Oskara Kolberga w t.III. Wielkiego Księstwa Poznańskiego zwanego Wilkiem zaobserwowany w Mielżynku.

Do uroczystości ludowych należy Wilk. Tak nazywają parobczaka, który pierwszy raz wychodzi ciąć kosą trawę lub zboże. Wieczorem po zachodzie słońca, wsadzają mu na głowę wysoki turban z sitowia upleciony: przywiązują do każdej ręki powrzęsło słomiane długie, prowadząc go za te powrzęsła przy brzęku kos i przygrywaniu skrzypek przed dwór, gdzie całą drużynę właściciel wsi przyjmuje i częstuje. Z tamtąd idą wśród wzrastającego tłumu ludu do karczmy, gdzie się wilk musi wykupić. Uroczystości towarzyszą tańce i przemowy do wilka.

Opis ubioru mieszkańców Mielżynka.
Na podstawie: Oskar Kolberg – Wielkie Księstwo Poznańskie t.III.
Mężczyźni: długie sukmany, spodnie w butach, płaszcze i kożuchy, wysokie kapelusze, czapki rogate z barankiem.
Kobiety: długie suknie latem z krótkimi rękawami, na głowie kopki haftowane i chustki na nie zarzucone.