Gdy nie było jeszcze Mielżyna

VII – III w. p.n.e

W 1967 roku przeprowadzono w Mielżynie ratownicze badania archeologiczne na terenie, jak to określono, piaskownicy przy drodze do Jaworowa. Mowa tutaj o tak zwanej “górce”. W bliżej nieokreślonych okolicznościach doszło do odkrycia grobu skrzynkowego zawierającego kilka naczyń glinianych spełniających rolę urn, czyli naczyń do przechowywania prochów zmarłego. Wszystko to znajdowało się w obudowie z kamiennych płyt. Archeolodzy ustalili, że znalezisko należy do ludności kultury pomorskiej. Kultura ta występowała na naszych ziemiach od VII do III wieku p.n.e. W jakimś okresie tego przedziału czasowego funkcjonowało na “górce” cmentarzysko ludności kultury pomorskiej. Historycy podają, że nie jest to pierwszy grób skrzynkowy znaleziony w Mielżynie – były relacje z dawniejszych lat o tego typu znaleziskach na tym terenie. Prawdopodobnie gdzieś w pobliżu, najpewniej przy płynącym tam strumieniu, istniała osada zamieszkiwana przez ludzi, których prochy spoczywają na “górce”. Prawdopodobnie też z Mielżyna pochodzi kamienna siekiera znajdująca się w jednym z muzeów. W dostępnych materiałach nie jest określony okres z jakiego ona pochodzi, prawdopodobnie jest to neolit czyli młodsza epoka kamienna. Nie wiadomo czy w Mielżynie było jakieś osadnictwo po III wieku p.n.e – nie ma obecnie żadnych znalezisk mogących na to wskazywać. Tereny te pokrył las. W średniowieczu na miejscu przyszłej miejscowości szumiał las zwany wówczas puszczą Mąkowską.

Bibliografia.
Dzieje Witkowa – Praca zbiorowa pod redakcją Przemysława Hausera

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *